ببار ای ابرکم
در اتا قم از پشت پنجره به آسمان مینگرم :
چه آفتابی...!!
آفتاب را نیز دوست دارم ،اما خد ای من امروز 25 دیماه است ،
چرا باران نمی بارد ؟!!
چرا از برف نیز خبری نیست ؟!! ...
آه خد ای من..... بر سرمان چه آمده است؟!!!.
ببار ای باران... ای رحمت الهی ...
ببار ای باران... ای موهبت پروردگار...
ببار ای باران... چرا نشانی از تو نیست ؟!!!
بغض پنهانت را بگشا....
بی گمان نباریدی چرا که دوست داری هنگام بارش
بر روی کوه و دشت و چمن و سبزه زار بباری ... اما ...
اما اگر این بار بباری وسعت مهربانی اشکت بر مزار دختران و پسران
بی گناهمان میبارد.و انگار هیچوقت دوست نداشتی که اینچنین بباری...
و ای برف ..تو نیز دوست داری هنگام بارش بر کوه و دشت و جنگل بباری...
اما ای باران ببار ..
بر وسعت بیکران این سرزمین پهناور ببار
اشکهایت را بر مزار فرزندان ایران زمین بریز...
برفراز این سرزمین سبز
آری بر مزار عزیزانمان ببار وبا مادران دلسوخته و پدران دلشکسته همدلی
و همنوازی کن چرا که دیگر اشک چشمانشان دارد می خشکد و این مزارها
تا دنیا دنیاست به اشک نیاز دارند.
و ای برف .. تو نیز ببار و مزار شان را سفید پوش کن تا مرحمی باشد بر دل
پدران و مادران و التیامی باشد بر دل پر حسرتشان که نو عروسانشان را
در لباس سفید ندیدند
پس ببار و ببار و ببار ..و تا دنیا دنیاست همچنان ببار
من یک مادرم ،