تجربه های تلخ و شیرین



 اشخاص عادی با تجربه اوّلین شکست ، دست از تلاش بر می دارند .به همین دلیل است


که در زندگی با انبوه اشخاص عادی وتنها با یک( ادیسون ) روبرو هستیم .

                                                                     ( ناپلئون هیل )

در مطالب قبل تاً کیـد کرده بودم که در باره خیلی چیـزها با شما حرف خواهم زد ..


از جمله از دستا وردها و تجاربی که در طی سالیان عمرم آموخته ام .قصد نصیحت


 کردن نـدارم ، آنـقـدرها هم جسارت نـدارم که اینگونه بیندیشم ، امّا بـقـول فرانکلین :


     «تجربـه مـدرسه ایـست که محصلین خود را با قیمتی گران بار میاورد»


  ویا میگوید:


    « تجربه ،معلم سخت گیری است که اوّل امتحان میکنـد و بـعـد درس مـیـدهـد »


  اگر توهـیـن به خودم ودیگران تـلـقــی نـشـود یک مثـل امریکائی میگویـد:


      « نا دان از تجربه خود فـرا میگیـرد ودانا از تجربهً نا دان »


   وقـتـی دست به دعا میشویـم و طلـب آرزوئی را داریـم ، این رابـدانــیـم که برای بـرآورده


 شدن آن باید بـهای آن را هم بـپـردازیـم پـس ابـتـدا به این بـیـنـدیـشـیـم که برای تـحقـق


و دست یافـتـن بـه این  آرزو حاضرهستـیـم به چه انـدازه بهای آن را بـپـردازیـم وآیا اصلاً


میخواهـیـم بهائی بـدهـیـم ؟


هـرگزاشتـبـاه نـکنـیـد (برای آنـچه از پـیـش تـعـیـن شده باشد نباید جیزی از دست بـدهـیـم


  که الـبـتـه گمان من این است که بـهای آن هم از قـبـل پرداخـتـه شده است وما بی خبـریـم )


بهتر  بگویم« از اوّل قـرار این بوده  که بی خـبـر از زنـدگی ماقـبـل خود بـدنیا بـیائـیم »


   این را آموختم که خداوند هم با انسان معا مله  میـکنـد


 ( مگر نه اینکه خداونـد از نـفـس خود بـر انـسان د میـد ) وباید بدانیم که در کنار  صفـات


  رحمان و رحیم  بودنـش ، قـهار ، مکا ر و جـبـار  هم هـسـت .


  پـس باید بـیـاموزیم :


   « بـرای بـدست آوردن هر چـیـزی باید چـیـز دیگری از دست بـدهـیـم »


  البته خیلی از اوقات در این تفکر غرق شدم که ، وقتی موقعییتی را از کسی میگیرد و او را


در شرائط جدید  قرار میدهد با موقعییت  گذشته چه میکند ؟ ما که بر این باوریم که


« او بی نیاز از هر نیازی است »


 فقط توانستم به این نتیجه برسم که با توجه به رحمان و ررحیم بودنش ، فقط میشود که


 آن را به دیگری بدهـد ، ودر نتیجه اینکه دیدیم و شنیدیم همیشه خداوند همه چی را یکجا  به 


کسی نمیدهـد وتا دنیا بوده همین بوده است . پس بر این باشیم تا از داشته ها مان

 

شاکر باشیم و آن را حفظ کنیم چرا که عرض کردم قبلا بهای آن را پرداختیم وبرای نداشته ها


مان دست به دعا باشیم با این جملهً زیبا و پر محتوی :


       « خداوندا  مرا  آن  ده  که  مرا  آن  به »